Voorbereiding van een trektocht

Gepubliceerd op 11 mei 2017
Voorbereiding van een trektocht

Op 1 mei 2017 zijn Mark, Carolien en de 9-jarige Welsh Cob 'Ceres Lord Ulthimo' vertrokken voor een reis van zo'n 2.000 kilometer naar het Hoge Noorden. In vier maanden tijd reizen zij vanaf het zuidwestelijke Falsterbo via de oostkant van Zweden richting het noorden met als einddoel de plek waar de Poolcirkel de grens van Zweden en Finland kruist. Wij hebben voor Ceres Lord Ulthimo een verzekering op maat gemaakt! Hoe verloopt de voorbereiding en training van zo'n lange trektocht nou eigenlijk? Carolien deed haar verhaal.

Een lange trektocht is alleen te volbrengen met een fit en gezond paard. Wanneer mensen horen dat Timo en ik 2.000 kilometer gaan rijden dan vraagt men meestal iets over training. Jeetje, kan dat wel? Het is zo ver, is je paard er wel klaar voor?

Allereerst is het goed om even te bedenken dat paarden in de natuur zo’n 15 tot 17 uur per etmaal grazen en al grazende al snel 30 km afleggen ((Duncan, 1980)). Trektochten zijn, mits goed gepland, niet zo belastend voor je paard in de zin van arbeid. De afstand is het probleem niet, de beperking ligt in allerlei andere factoren. Allereerst de snelheid. Tijdens lange trektochten wordt vooral veel gestapt. Dat heeft te maken met het prettig liggen van bepakking, maar ook omdat stappen een stuk minder energie van je paard vergt dan wanneer je dagelijks dezelfde afstand in draf zou afleggen. Dan zou het endurance sport zijn. En dat is heel iets anders.

Inspanning

Wat trektochten inspannend maakt voor een paard is het feit dat je er zelf bovenop zit, het uren lang dragen van het harnachement, de nieuwe indrukken, steeds weer op andere plaatsen slapen, eten en drinken en het totaal andere ritme. Als je 6 tot 7 uur per dag onderweg bent heeft je paard simpelweg minder tijd om te grazen. Graaspauzes moet je dus ook onderweg inlassen.

Timo bij de trailer

Basisconditie

Onze training als voorbereiding bestaat uit verschillende aspecten. Allereerst bouw je een goede basisconditie op. Ritjes van 10 tot 18 km per dag in een tempo van rond de 6 km per uur moeten normaal zijn. Dat betekent 75% van de tijd stappen en de rest draf en af en toe een galopje voor de afwisseling. Met een goede basisconditie en uithoudingsvermogen herstelt het paard vlot na de gevraagde arbeid.

Krachttraining

Tweede onderdeel dat aandacht krijgt is krachttraining. Dit is voor ons veel minder belangrijk dan voor dressuur- of springruiters maar als Timo goed bespierd is kan hij het werk beter aan. Zeker bij ongelijk terrein, in de bergen en bij onverwacht zware stukken. Dit doen wij door regelmatig galoptraining te doen en waar mogelijk in Nederland de heuveltjes mee te pakken.

Gehoorzaamheidstraining

Derde onderdeel, maar niet het minder belangrijk is gehoorzaamheidstraining. Timo moet ten alle tijden hanteerbaar zijn en blijven. Stilstaan bij het opzadelen en opstappen en aan een touwtje kunnen staan zijn strikte voorwaarden om veilig op pad te kunnen gaan. Gewenning aan landbouwverkeer en drukke wegen is handig, maar een paard blijft een dier dat onverwacht kan reageren. Ik streef er daarom niet naar om Timo’s angst voor bijvoorbeeld grote vrachtwagens helemaal weg te nemen. Hij moet leren om niet in paniek te raken wanneer hij bang is en ik bij hem ben.

Vertrouwen

Timo  heeft een sterk karakter en neemt graag het initiatief. Onderweg is dat een geweldige eigenschap waar je echter wel mee om moet leren gaan. Afgelopen week bijvoorbeeld reed ik langs een boerderij. Het pad was smal met aan mijn rechterkant een smalle diepe sloot met prikkeldraad en aan mijn linkerkant direct naast het pad een stapel van zeker 250 balen kuilvoer 8 hoog opgestapeld met aan de uiteinden grote stukken plastic die wild wapperden in de wind. Zelfs ik kreeg er kriebels van. Zo’n 20 meter voor de stapel stond Timo doodstil en bekeek de situatie. ‘Komen ze op me af,’ leek hij te denken. Plotseling stapte hij op eigen beweging 10 meter naar voren waarna hij wederom als bevroren bleef staan. Toen ik hem been gaf richtte hij zijn aandacht direct op mij maar wel door weerstand te bieden. Resultaat was dat we bijna achterwaarts de sloot in verdwenen.
Ik besloot te wachten. En dat werkte. Toen hij zichzelf ervan had overtuigd dat de grote balen niet bewogen kwam hij plots weer in beweging en liep er zonder aarzelen resoluut langs.
Dit vertrouwen en deze zelfstandigheid moet je dit paard geven. Overneem je hem, dan ontstaat er een zinloos gevecht.
 
Toch weet ik dat als het écht spannend wordt Timo zichzelf helemaal aan mij kan overgeven. Dan kan ik iedere pas die hij zet sturen en wacht hij geduldig naast mij.

Verder is het handig dat je kaarten kunt uitvouwen terwijl je op je paard zit, dat je paard niet schrikt van het geluid van klittenband en dat hij terugkomt als hij per ongeluk los breekt. Dat laatste trainen we niet echt want een Welsh Cob is altijd terug te fluiten met het geluid van brokken in een emmer.

Alle updates van de trektocht zijn te volgen via http://www.trektochttepaard.eu/

Terug naar nieuwsoverzicht

Portret Carolien Staal

Ervaringen

+
Ineke Drossaart
+
Tanja Staal
+
Elly Noomen
+
Dian Philipsen
+
 Judith Philipse en Amber Kreuzen
+

EFO, van mij een hele bos pluimen op uw hoed en veel dank. Topverzekering!

Lees meer

Ineke Drossaart

Ik ben erg positief en zal EFO zeker aanbevelen bij mijn paardenkennissen. Jullie zijn op een laagdrempelige manier te benaderen, chapeau...:)!

Lees meer

Tanja Staal

Voor iedereen met paarden kan ik maar 1 ding zeggen: als de basis goed is kom je verder!! En dat geldt zeker voor deze verzekeringsmaatschappij!!

Lees meer

Elly Noomen

Ik kan EFO paardenverzekeringen zeer zeker aanbevelen, ze denken mee met zowel de ruiter/amazone als met het paard.  

Lees meer

Dian Philipsen

"Ik zou EFO aan iedereen aanraden!!”

Lees meer

Judith Philipse en Amber Kreuzen

Heb jij al eens aanspraak moeten doen op jouw verzekering bij EFO? En wil jij graag jouw verhaal doen? Neem dan contact met ons op.

Lees meer

Wij zijn EFO

Blijf elke maand op de hoogte van onze nieuwtjes