Als eten moeilijker wordt

Bij oudere paarden neemt de kwaliteit van het gebit af. Bij het ene paard gaat dat sneller dan bij het andere. Maar als ze niet meer goed kunnen kauwen, wordt het eten van ruwvoer lastiger. Terwijl dat toch het hoofdbestanddeel van het rantsoen hoort te zijn.

Hoe kun je zien dat een paard problemen heeft met het kauwen van ruwvoer? Dat is niet altijd makkelijk. Soms vind je ‘proppen’ op de grond. Dat zijn uitgekauwde plukken. Als er meerder paarden bij elkaar staan kan het echter voorkomen dat zij deze proppen opeten. Dus als er niets ligt betekent dat niet automatisch dat er niks aan de hand is. Sommige paarden produceren meer speeksel. Maar meestal blijft er veel ruwvoer liggen.

Grijp in voordat een paard mager wordt, want het is lastig om ze in deze situatie weer op gewicht te krijgen. Schakel een deskundige paardentandarts in, die met elektrisch gereedschap werkt. Het is sowieso verstandig om paarden minstens één keer per jaar te laten controleren, maar voor oudere paarden is dat helemaal van levensbelang. Een handvijl trekt teveel aan kiezen die toch al minder goed vast zitten, elektrische vijlen zijn minder belastend. De tandarts kan aangeven in hoeverre je paard nog in staat is om ruwvoer te kauwen.

Zonder ruwvoer is eigenlijk geen optie. Een paard is ingesteld op het eten van ruwvoer, waar we gras, hooi en kuil onder verstaan. Hij heeft eigenlijk dag en nacht een nagenoeg constante aanvoer van kleine beetjes vezelrijk voer nodig, om zijn spijsvertering gezond te houden. Dat wordt een probleem als het gebit minder wordt. Benodigde voedingsstoffen zijn wel aan te vullen op een andere manier, bijvoorbeeld door speciaal krachtvoer voor oudere paarden te geven, desnoods natgemaakt in de vorm van slobber, zodat hij het eenvoudig naar binnen kan krijgen. Maar hoe komt je paard dan aan voldoende vezels? De Paardenkamp laat het ruwvoer van eigen land in kleine stukjes hakselen, zodat de paarden het makkelijker kunnen verwerken. Je kunt dit onbeperkt geven. Luzerne geven is ook een goede optie. Dat wordt gehakseld verkocht in pakken. Het bevat veel eiwit, wat voor oudere paarden goed is. Soms kauwen ze er alleen op en spugen ze het weer uit. Dat is niet erg, blijf het evengoed geven. Paarden maken alleen speeksel aan als ze kauwen en dat heeft een verzachtende werking op hun maag. De sappen die ze na het kauwen doorslikken hebben een gunstige werking. 

Bietenpulp bevat ook veel vezels en goede voedingsstoffen. Dit moet echter wel heel goed worden geweekt in ruim water, voordat je het aan een paard geeft. Anders zwelt het op nadat hij het heeft gegeten en kan het slokdarmverstoppingen of – in het ergste geval-  maagscheuringen veroorzaken. Er bestaat bietenpulp die slechts tien minuten hoeft te worden geweekt en waarvoor koud water voldoet. Maar er zijn ook soorten die een hele nacht in water moeten staan. Lees daarom altijd goed de aanwijzingen op de verpakking en volg die zorgvuldig op. Bij de Paardenkamp krijgen paarden die niet goed kunnen kauwen wel zes scheppen bietenpulp verdeeld over de dag, waar dan water aan wordt toegevoegd. De pony’s krijgen, afhankelijk van hun grootte 3 tot 4 scheppen.

Maïs wordt soms ook verhakseld en ingekuild als veevoer. Dat betreft dan de hele plant. Het is minder geschikt als paardenvoer, omdat maïs niet zo goed wordt verteerd. Maar als je oude paard het lekker vindt en het wel eet, is het beter dan niets. Geef er echter niet teveel van. Bij de Paardenkamp wordt soms MPB mix gebruikt, dat is maïs met perspulp en bierborstel. Omdat het veel voedingssuiker bevat, wat niet goed is voor paarden, moet je er nooit meer dan maximaal een kilo of 5, verspreid over de dag en goed geweekt van geven.