09 oktober 2026
De beste trainers hebben geen vast draaiboek. Ze hebben iets anders: oog voor het paard.
In de paardensport zijn we vaak op zoek naar dé methode. Het perfecte schema. De ideale opbouw. Maar volgens Alex van Silfhout zit slim trainen juist niet in een strak systeem. Slim trainen begint met observeren. Kijken. Luisteren. En vooral: begrijpen wat er voor je staat.
"Je moet niet vast komen te zitten in één routine. Dat is naar mijn mening het slechtste wat je kunt doen." Dat klinkt misschien eenvoudig, maar vraag juist om bewust trainen. Een planning kan houvast bieden, zolang je bereid bent om ervan af te wijken wanneer het paard daarom vraagt. Niet het schema, maar het paard bepaald uiteindelijk wat er op dat moment nodig is.
Volgens Alex begint elke succesvolle training met één fundamentele vraag: oe zit dit paard in elkaar? Niet alleen qua bouw, maar vooral qua karakter en mentale gesteldheid. Waar het ene paard floreert bij duidelijke kaders en een stapje extra uitdaging, heeft een ander juist behoefte aan rust, vertrouwen en een geleidelijke opbouw. "Wat voor het ene paard prima werkt, is voor het andere paard totaal niet goed." Dat vraagt iets van de ruiter. Geen snelle conclusies trekken, maar onderzoeken. Reageren op wat je ziet in plaats van vasthouden aan wat er op papier staat. Ervaring komt met de jaren en door oog te creëren voor wat goed gaat en wat niet krijgen we inzicht in wat een paard zowel fysiek als mentaal wel en niet kan dragen.
Veel ruiters denken bij trainen direct aan arbeid. Meer rijden. Meer oefeningen. Meer uren maken. Toch is rust volgens Alex minstens zo belangrijk als werk, mits die rust bewust wordt ingezet.
Sommige paarden laden tijdens een korte pauze weer volledig op. Andere worden juist te fris, verliezen hun concentratie en pakken de draad moeilijker weer op.
Het sleutelwoord? Regelmaat.
Paarden functioneren vaak het beste wanneer ze weten waar ze aan toe zijn. Een doordachte planning waarin arbeid en rust goed op elkaar zijn afgestemd geeft duidelijkheid en voorkomt onnodige spanning. "Goed kijken hoe ze functioneren en hoe ze reageren. En proberen het daar zo mooi mogelijk op aan te passen."
Praktische tip: Vraag jezelf bij iedere rustperiode af: geef ik dit paard rust omdat het nodig is, of omdat het mij beter uitkomt? Dat verschil is groter dan veel mensen denken.
Misschien wel één van de lastigste onderdelen van paardrijden: bepalen waarom iets niet lukt.
Is het paard fysiek nog niet sterk genoeg? Begrijpt het de oefening niet? Of ervaart het weerstand omdat het buiten zijn comfortzone komt? Volgens Alex zit daar precies de kunst van trainen.
"Je moet het verschil leren zien tussen wanneer een paard echt zegt: dit is mij te moeilijk, en wanneer je hem juist even door een lastig punt heen moet helpen."
Dat betekent soms doorzetten. Niet forceren, maar wel begeleiden door een moment van weerstand heen. Net zoals een sporter soms even door een zwaar trainingsmoment heen moet om sterker te worden. Denk aan bijvoorbeeld spierpijn, dit is een onderdeel van het beter worden. De uitdaging ligt in het herkennen van de grens. Wanneer levert druk ontwikkeling op en wanneer leidt het tot frustratie? Dat onderscheid maakt het verschil tussen trainen en forceren.
Een opvallend onderdeel van het gesprek was de nadruk die Alex legt op zelfreflectie. Hoewel veel aandacht uitgaat naar het paard, blijkt de ruiter minstens zo bepalend voor het resultaat. Angst, onzekerheid of gebrek aan vertrouwen werken direct door in de training.
"Als je uit angst moet reageren, zit je bijna altijd mis."
Volgens hem ontstaat daar vaak een vicieuze cirkel. Een ruiter wordt onzeker, gaat vasthouden, het paard reageert daarop en vervolgens neemt de spanning alleen maar toe. Niet alleen dat, maar ook zien we wanneer een paard niet braaf is een ruiter in angst stopt met werken, en in actie komt wanneer het paard wel braaf is. Dat is natuurlijk de omgekeerde wereld. We moedigen goed gedrag aan door juist dan niet te veel te willen doen.
Slim trainen betekent daarom ook kritisch naar jezelf durven kijken.
• Wat kan ik daadwerkelijk?
• Waar word ik onzeker van?
• Ben ik duidelijk voor mijn paard/ begrijpt mijn paard wat ik wil?
• Vraag ik iets wat realistisch is?
Niet iedereen hoeft naar een kampioenschap toe. Gelukkig maar. Er zijn ook ruiters die genieten van buitenritten, een dressuurles, een wedstrijd of een ontspannen springtraining. Volgens Alex is daar helemaal niets mis mee. Sterker nog: plezier moet altijd de basis zijn. Maar ook dan blijft een plan noodzakelijk. "Je kunt niet drie weken niets doen en vervolgens verwachten dat alles ineens weer perfect werkt." Een reëel doel, een logische opbouw en een instructeur die begrijpt wat je wilt bereiken maken het verschil tussen frustratie en vooruitgang.
Voordat je opstapt:
1. Weet ik wat mijn doel vandaag is?
2. Past dat doel bij het niveau van mijn paard?
3. Past dat doel bij mijn eigen niveau?
4. Heb ik een plan B als het anders loopt?
Kun je deze vragen met ja beantwoorden? Dan zet je vaak al een belangrijke stap richting slimmer trainen.
Aan het einde van het gesprek raakt Alex een onderwerp dat veel verder gaat dan trainen alleen: de manier waarop we tegenwoordig naar paardensport kijken. Op social media worden ruiters en paarden regelmatig beoordeeld op basis van enkele seconden beeld. Een jong paard dat spanning laat zien. Een fout in de proef. Een moment van onbegrip. Volgens hem ontbreekt daarbij vaak de context.
"Paarden leren door blootstelling en ervaring. Wat vandaag spannend is, kan morgen normaal zijn."
Een jong paard moet leren omgaan met nieuwe omgevingen, spanning en verwachtingen. Dat proces verloopt niet foutloos. Zijn boodschap is: "Begin eerst naar jezelf te kijken voordat je iets van een ander vindt." Zoek de zelfreflectie in je eigen werk op zodat je kan groeien, van kijken en oordelen over anderen worden we niet per definitie betere/vriendelijkere ruiters.
Of je nu op internationaal niveau rijdt of vooral geniet van mooie ritten thuis: de beste vooruitgang ontstaat wanneer je minder bezig bent vaste routines en regels en meer aandacht hebt voor wat paard én ruiter op dat moment nodig hebben. Dat is volgens Alex de essentie van slim trainen.